Japan, Suid-Korea en die vergelyking met Duitsland — Rui Abiru oor Moon Hee-sang se eis om ’n verskoning
29 Maart 2019
Vanoggend se Sankei Shimbun was vol artikels wat bewys dat dit nou Japan se voorste koerant is.
Die wêreld moet weet dat ‘n koerant wat voortgaan om die Koreaanse skiereiland en die kommunistiese eenparty-diktatuur van China te ondersteun, wat albei vyandige nasies is en haatonderrig teen ons land voer, onmoontlik ‘n verteenwoordigende koerant van Japan kan wees.
Veral koerante in Italië, Frankryk, Duitsland en ander lande wat linkse pedofiele skuim in Japan as korrespondente geplaas het en herhaaldelik by die Asahi Shimbun aangesluit het om oor Japan se skandelike situasie te berig, en die New York Times, wat steeds Japannese Amerikaners, wat ook linkse pedofiele en verraaiers is, skryf anti-Japannese artikels, moet hieroor besin. ens., moet besin oor hul optrede.
Rui Abiru
Dit is te veel moeite om die growwe indiskresies van die Speaker van die Nasionale Vergadering van Suid-Korea te noem, maar ek sal probeer om daaroor kommentaar te lewer, want dit word herhaal.
Die volgende is ‘n opmerking deur Moon Ki-sang, speaker van die Suid-Koreaanse Nasionale Vergadering, oor die troosvroue-kwessie, wat hy op 27 Maart in die Hankyoreh-koerant gemaak het.
“Die belangrikste ding is ‘n opregte verskoning. As premier Shinzo Abe of die koning, wat Japan op dieselfde manier as premier Abe simboliseer, vir die voormalige troosvroue kon sê: ‘Ek is jammer’, sou die fundamentele probleem wees opgelos.”
Op ‘n perskonferensie op dieselfde dag het Yoshihide Suga, hoofsekretaris van die kabinet, die kwessie met ‘n walglike kyk van die hand gewys.
“’n Reeks stellings deur die Speaker van die Nasionale Vergadering van Korea, insluitend die huidige een, is so onvanpas dat ek nie eens lus is om daaroor kommentaar te lewer nie.”
Op ‘n gesamentlike vergadering van die LDP se Buitelandse Sake-subkomitee daardie dag het Yoshitaka Shindo, voorsitter van die party se spesiale komitee oor territoriale sake, ook eenstemmig gepraat en gesê: “Dit is nie meer vir kommentaar nie, en ek gaan nie handel nie. daarmee. Hy ontbloot net sy indiskresie en waansin, en hoe meer hy sê, hoe meer skaam hy vir homself, en ek is meer as verontwaardig. Hy verdien nie eens ‘n opmerking nie.”
Onredelik en onbeleefd
Mnr. Shindo is reg dat dit onredelik en onbeleefd is om ‘n verskoning van die keiser van Japan te eis, wie artikel 4 van die Grondwet bepaal “geen gesag het om die staatsake te administreer nie.
Boonop is die Japannese mense reeds “moeg vir verskonings” van Suid-Korea, wat hulle herhaaldelik om verskoning gevra het, en niemand sal Moon se woorde glo nie.
Moon beweer dat ‘n enkele eerste minister se verskoning die probleem sou oplos, maar Japan het al baie keer om verskoning gevra, onder meer aan hoofkabinetsekretaris Koichi Kato (1992), Yohei Kono (1993), premier Tomiichi Murayama (1995) en premier Naoto Kan (2010).
Vier opeenvolgende premiers, Ryutaro Hashimoto, Keizo Obuchi, Yoshiro Mori en Junichiro Koizumi, het die volgende “Brief van die Eerste Minister” aan individuele voormalige troosvroue geskryf.
As Eerste Minister van Japan wil ek graag my opregte verskonings en berou herhaal aan almal wat soveel pyn ervaar het as sogenaamde militêre troosvroue en wat onherstelbare fisiese en geestelike letsels opgedoen het.
Ongeag die inhoud van hierdie opgehoopte verskonings, Japan het tot so ‘n mate verskoning gevra dat ‘n mens wonder of dit so ver sou gaan.
Verstaan meneer Moon wat hy sê en wat hy eis?
Misinterpretasie van “Duitsland”
Moon het in dieselfde onderhoud Japan vergelyk met Duitsland, wat ook die oorlog verloor het, en beklemtoon dat “Duitsland die leier van Europa geword het al het dit die oorlog verloor omdat dit om verskoning gevra het vir alle probleme en dit vandag nog doen.
Dit is egter ook ‘n duidelike wanvoorstelling van die feite. Duitsland het die verantwoordelikheid vir die oorlog op die Nazi’s geplaas en geen oorlogstydvergoeding behalwe staatsvergoeding vir die slagoffers van die Joodse Holocaust gemaak nie.
Japan was nog nooit betrokke by sistematiese vervolging en uitwissing van ‘n spesifieke ras soos Nazi-Duitsland nie.
Boonop is daar geen betekenis of motief om sulke tirannie te pleeg teen Koreane, wat tydens die oorlog “Japannees” was nie.
Japan moet die voorbeeld van Duitsland volg,” maar in sy beroemde 1985-toespraak “Veertig jaar in die wildernis,” het Wes-Duitse president Weizsaecker gevra dat “die verlede in ons harte gegraveer moet word”, maar nie daarvoor om verskoning gevra nie.
In plaas daarvan het die toespraak gesê: “Ek is nie jammer oor wat ek nie gedoen het nie.
Die toespraak vertel ons dat “‘n mens nie jou skuld kan bely vir ‘n daad wat jy nie gepleeg het nie. Dit is nie vir ‘n man van gevoel om te verwag dat ‘n man, geklee in die nederige kleed van growwe lap, sal bekeer, bloot omdat hy ‘n Duitser is nie. “
Ons hoop dat ons nooit weer kommentaar sal hoef te lewer op mnr. Moon wat Japan vra om te doen wat geen mens kan doen nie.
(Redaksionele skrywer en politieke redakteur)

2024/3/27 in Tokyo
