Το παρακάτω είναι από το παρακάτω βιβλίο που δημοσιεύτηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018 και είναι απαραίτητο για τον Ιάπωνα και τον κόσμο σε όλο τον κόσμο.
Η έμφαση στο κείμενο, εκτός από τον τίτλο, είναι δική μου.

Εισαγωγή: Η ανάγνωση του Nikkei σε κάνει ανόητο

Άγνοια του “Μην χάσετε το λεωφορείο”
Ταμούρα
Στην έκδοση της 21ης ​​Αυγούστου 2018 του Nikkei Shimbun, ένας τίτλος έγραφε: «Η Κίνα και η Μαλαισία επικεντρώνονται στο εμπόριο σε μια σύνοδο κορυφής για να διορθώσουν τους δεσμούς, συνεργάζονται στο «Μία ζώνη, ένας δρόμος».
Ο τίτλος έδωσε την εντύπωση ότι ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας Mahathir προσπαθούσε να κερδίσει την εύνοια της Κίνας.
Ακόμη και όταν ήμουν στο Nikkei, τα στελέχη της σύνταξης ήταν υπέρ της Κίνας, αλλά δεν νομίζω ότι ήταν τόσο κακά.
Τακαχάσι
Δεν πρέπει να διαβάζεις Nikkei γιατί γράφουν απλώς μια μικρή ιστορία φτιάχνοντας ένα βουνό από ένα λόφο τυφλοπόντικα (γέλια).
Ταμούρα
Αυτό θα ήταν το τέλος της ιστορίας (γέλια).
Για παράδειγμα, ο τίτλος του ίδιου τεύχους της 21ης ​​Αυγούστου του Sankei ήταν, «Ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας στην Κίνα, τονίζει τη φιλία ενώ ελέγχει την Κίνα» και «Δεν θέλουμε τη νεο-αποικιοκρατία.
Ενώ ο Sankei έγραψε ότι ο πρωθυπουργός Mahathir είπε ακριβώς αυτό που έπρεπε να πει στην Κίνα, ο Nikkei έγραψε τα εξής σε παλαιότερο άρθρο.
Ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping και ο πρωθυπουργός της Μαλαισίας Li Keqiang συναντήθηκαν χωριστά με τον πρωθυπουργό της Μαλαισίας Mahathir, ο οποίος επισκέφθηκε το Πεκίνο στις 20 Απριλίου. Συμφώνησαν να επεκτείνουν το εμπόριο, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των εισαγωγών γεωργικών προϊόντων. Η συνάντηση είχε σχεδιαστεί για να αποκαταστήσει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες είχαν καταρρεύσει όταν ο κ. Mahathir πρότεινε την αναθεώρηση των έργων υποδομής στα οποία συμμετείχαν κινεζικές εταιρείες.
Με άλλα λόγια, η ιστορία φαίνεται να είναι ότι ο πρωθυπουργός Μαχάθιρ υποκλίθηκε. Όσο για το One Belt, One Road (μια σύγχρονη εκδοχή της έννοιας της οικονομικής ζώνης του Silk Road) και την Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) που προωθεί η Κίνα, ο τόνος των Nikkei και Asahi είναι «Μην χάσετε το λεωφορείο. “
Τακαχάσι
Νομίζω ότι ήταν το 2017 όταν εμφανίστηκα σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που συνδέεται με το TV Asahi. το θέμα ήταν «Μία ζώνη, ένας δρόμος» και υπήρχαν τέσσερις καλεσμένοι.
Υπήρχαν τέσσερις καλεσμένοι, και ήταν σαν μια κατάσταση ένας προς τρεις.
Οι άλλοι τρεις έλεγαν: «Μην χάσετε το λεωφορείο».
Τόνισα ότι τα επιτόκια στο AIIB ήταν υψηλά και θα ήταν μια κατάσταση τοκογλύφου, αλλά η πρόβλεψή μου ήταν σωστή (γέλια).
Οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν αυτό το επίπεδο ομιλίας λένε, «Μην χάσετε το λεωφορείο».
Κάποτε συμβούλεψα τον Πρωθυπουργό Σίνζο Άμπε να κάνει το ίδιο.
Εάν η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ δεν συμμετάσχουν στο AIIB, το κόστος χρηματοδότησης θα είναι υψηλότερο. Το ίδιο το AIIB θα γίνει πιο ακριβό χωρίς τη συμμετοχή της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ. Έτσι, η Κίνα, που θέλει να κερδίσει την «εμπιστοσύνη της Ιαπωνίας», θα μας ζητήσει τελικά να συμμετάσχουμε.
Το είχα προβλέψει, αλλά και ο Πρωθυπουργός είπε ότι ήταν αλήθεια.
Νομίζω ότι πολλοί από τους ανθρώπους που είπαν «μην χάσετε το λεωφορείο» δεν ήξεραν καν για τα βασικά επιτόκια.
Δεν μπορείς να αναλύσεις κάτι χωρίς να γνωρίζεις τα βασικά.
Ταμούρα.
Προς όφελος των αναγνωστών, το βασικό επιτόκιο έχει ως εξής.
Όταν τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δανείζουν χρήματα, τα προμηθεύονται από κάπου αλλού και τα δανείζουν.
Το επιτόκιο με το οποίο προμηθεύονται τα χρήματα ονομάζεται βασικό επιτόκιο και η χώρα πίσω από τον διεθνή οργανισμό είναι ζωτικής σημασίας για το βασικό επιτόκιο.
Στην περίπτωση της AIIB, το επιτόκιο καθορίζεται από το ποιος υποστηρίζει τον διεθνή οργανισμό εάν πάει στραβά.
Στην περίπτωση της AIIB, η υποστήριξη είναι η Κίνα. Το βασικό επιτόκιο είναι σχεδόν το ίδιο με το κόστος προμήθειας στα διεθνή οικονομικά της Κίνας.
Η Nikkei ακολουθεί μια γραμμή υπέρ της Κίνας.
Τακαχάσι
Η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB), η Ιαπωνία είναι ο υποστηρικτής.
Έτσι, το βασικό επιτόκιο καθορίζεται από το κόστος χρηματοδότησης της Ιαπωνίας.
Τα οικονομικά καθορίζονται κοιτάζοντας την υποστήριξη της χώρας.
Η Ιαπωνία ή οι ΗΠΑ δεν προσχώρησαν στην AIIB, επομένως η Κίνα είναι εύκολο να θεωρηθεί ως υποστηρικτής.
Το κόστος προμήθειας της Κίνας στη διεθνή αγορά είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό της Ιαπωνίας.
Είναι επειδή η Κίνα δεν είναι πολύ αξιόπιστη.
Ως αποτέλεσμα, το κόστος χρηματοδότησης της AIIB δεν μπορεί να υπερβαίνει αυτό της Κίνας, επομένως το κόλπο είναι ότι το βασικό επιτόκιο της Ιαπωνίας θα είναι χαμηλότερο από αυτό της Κίνας.
Ταμούρα
Αυτό είναι προφανές.
Τακαχάσι
Τότε η AIIB θα αναγκαστεί να δανείσει με σχετικά υψηλό κόστος χρηματοδότησης.
Φυσικά, η Κίνα μπορεί να μειώσει το επιτόκιο χορηγώντας επιδοτήσεις, αλλά αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ.
Άρα η πρόβλεψη είναι ότι θα γίνει τοκογλύφος.
Ταμούρα.
Γράφω ότι η AIIB είναι απάτη από το 2014.
Σε απάντηση στο επιχείρημα του Nikkei και του Asahi ότι δεν πρέπει να χάσουμε το λεωφορείο, έλεγα: «Μήπως μπαίνουμε στο λεωφορείο του Κομμουνιστικού Κόμματος που οδηγεί ο Xi Jinping;
Η Κίνα δημιουργεί την AIIB παρόλο που υπάρχει ήδη η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης, με την υποστήριξη της Ιαπωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Κίνα υποστηρίζει ότι χρειάζεται το AIIB επειδή στερείται κεφαλαίων υποδομής.
Αλλά η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης δανείζει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό στην Κίνα. Δεν είναι περίεργο αυτό;
Κάποτε είχα μια έντονη συζήτηση για την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης με την ADBΠρόεδρος Takehiko Nakao, ο οποίος διαδέχθηκε τον Haruhiko Kuroda, τον σημερινό πρόεδρο της Τράπεζας της Ιαπωνίας.
Σε μια συνάντηση με τον κ. Nakao και μέλη της συντακτικής επιτροπής των εθνικών εφημερίδων και του NHK, είπα: “Η Κίνα πρόκειται να ιδρύσει την AIIB με πρωτοβουλία της και να χρηματοδοτήσει την έλλειψη κεφαλαίων υποδομής. Είστε ο πρόεδρος της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης, επομένως θα πρέπει πείτε στην Κίνα ότι θα πρέπει πρώτα να επιστρέψει τα χρήματα που δανείστηκε από την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης.
Είπα επίσης στον κ. Nakao για την κατάσταση σε ξένο συνάλλαγμα της Κίνας: “Η Κίνα μοιάζει να έχει πολλά αποθέματα ξένου συναλλάγματος, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχει. Είναι καθαρό ψέμα ότι η Κίνα μπορεί να κάνει πολλή διεθνή χρηματοδότηση υπό την ηγεσία και δανείζει χρήματα με χαμηλά επιτόκια. Και όμως, κύριε Nakao, λέτε ότι η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης θα συνεργαστεί εντατικά με την Κίνα;».
Ήταν τον Ιούνιο του 2014. Έκτοτε, δεν έχω προσκληθεί σε καμία συνάντηση ανταλλαγής μέσων με τον κ. Nakao (γελάει).
Το ADB βρίσκεται σε μια συνοικία της Μανίλα, σαν ένας διαφορετικός κόσμος. Ο κ. Nakao και άλλοι ανώτεροι αξιωματούχοι του ιαπωνικού Υπουργείου Οικονομικών είναι περισσότερο από πρόθυμοι να συνεννοηθούν με τους κινέζους εκπροσώπους.
Ο κ. Nakao και άλλοι Ιάπωνες χρηματοοικονομικοί γραφειοκράτες θεωρούνται λάτρεις του χρήματος για την Κίνα και τυγχάνουν μεγάλης φιλοξενίας όταν πηγαίνουν στο Πεκίνο.
Γι’ αυτό εμπίπτουν στην πολιτική του «δεν κάνουμε τίποτα». Οι οικονομικοί γραφειοκράτες μπορεί να σκέφτονται να τα πάνε καλά με την κινεζική πλευρά, αλλά δεν θα τους αντιμετωπίσουν.
Όταν ο προκάτοχος του κ. Nakao, ο κ. Haruhiko Kuroda, ήταν πρόεδρος της ADB, ηγήθηκε της ανάπτυξης της λεκάνης απορροής του ποταμού Μεκόνγκ χρησιμοποιώντας ιαπωνικά χρήματα.
Ωστόσο, οι κινεζικές εταιρείες ήταν οι μόνες που μετακόμισαν στην περιοχή και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να καταστρέψουν το περιβάλλον μέσω της υπερεκμετάλλευσης.
Ωστόσο, η πολιτική του κ. Kuroda ήταν φιλική προς την Κίνα, λέγοντας ότι η ανάπτυξη ήταν καλή για την Κίνα.
Ο Nikkei είναι ούτως ή άλλως υπέρ της Κίνας. Όχι μόνο ο Nikkei αλλά και ο Asahi βασίζεται στην «ιδεολογία» ότι πρέπει να τα πάμε καλά με την Κίνα.
Επιπλέον, η Nikkei, μαζί με την Keidanren (Ιαπωνική Επιχειρηματική Ομοσπονδία), έχει δηλώσει ενεργά ότι η Ιαπωνία θα χάσει επιχειρηματικές ευκαιρίες εάν χάσει το λεωφορείο.
Η AIIB είναι μια τράπεζα υπό την ηγεσία του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Σκέφτονται μόνο ως προς το κίνητρο κέρδους να κερδίσουν έργα και να κερδίσουν μερίδιο αγοράς.
Γιατί δεν μπορούν να δουν ότι το Οικονομικό Μπλοκ της Κίνας Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος και Δρόμος του Μεταξιού είναι σαν να προσπαθείς να ξαναχτίσεις την Κινεζική Αυτοκρατορία;
Η AIIB θα είναι ασφαλής να προχωρήσει με αυτό.
Δεν μπορούσα να μην αναρωτηθώ γιατί δεν σκέφτηκαν τις πολιτικές επιπτώσεις της συνεργασίας της Ιαπωνίας σε τέτοια πράγματα.
Αυτό το άρθρο συνεχίζεται.